ေကာင္းမြန္ေသာ ဆိုရွယ္မီဒီယာဝန္းက်င္တည္ေဆာက္ေရးေနာက္ ဒုတိယ ေခါင္းစဥ္အေနနဲ႔ အငံခ်ဲစက္နဲ႔ က်င့္ဝတ္
အသံခ်ဲ႔စက္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ကန္႔ကြက္တာေတြ ဆန္႔က်င္တာေတြ ၾကားၾကားေနရတာ တျဖည္းျဖည့္းမ်ားျပီး က်ယ္ေလာင္လာေပမဲ့ ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳသူေတြ ငွားရမ္းေရာင္းခ်သူအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ တံု႔ျပန္မွဳေတြကိုေတာ့ ၾကားရဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတာၾကာပါျပီ။ ဒီထက္ကန္႔ကြက္သံေတြ ပိုမိုက်ယ္ေလာင္လာရင္ ဥပေဒေတြဘာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာရင္ အပ်က္အပ်က္နဲ႔ ႏွာေခါင္းေသြးထြက္ျပီး ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အသံခ်ဲ႔စက္ေတြကို ဘာသာေရးပြဲလမ္းေတြအျပင္ အလွဴ၊၊ မဂၤလာေဆာင္ သာေရး၊ နာေရးေတြမွာပါ အသံုးျပဳခဲ့တာၾကာပါျပီ။ အသံခ်ဲ႔ဆက္ေတြက ပြဲလမ္းသဘင္နဲ႔ သာေရး၊ နာေရးကိစၥေတြအတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုကိုလိုအပ္ပါတယ္။ တစ္ခုပဲ အလြန္အကြ်ဳံတလြဲမသံုးၾကဖို႔တိုက္တြန္းရင္း သံုးစြဲသူေတြကို စနစ္တက် နည္းမွန္လမ္းမွန္ လိုက္နာေဆာင္႐ြက္လာၾကဖို႔လိုပါတယ္။ ဥပေဒနဲ႔အေရးယူတယ္ဆိုတာက မရတဲ့အဆံုး ေနာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးမွသာ ေဆာင္ရြက္ရမဲ့ ကိစၥလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္မိပါတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က ထိန္းသိမ္းေပးရင္ တည့္မတ္ေပးရင္ ေကာင္းမြန္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ အဖြဲ့အစည္းေတြမွာ ဒီလိုအက်င့္ေကာင္း ဓေလ့ေကာင္းေတြနဲ႔ ထံုမႊန္းထားတက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔လည္း ေကာင္းမြန္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဝိုင္းဝန္းပူးေပါင္းႀကိဳးစားေဖၚထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တရားတေဘာင္ ဥပေဒကို မျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အတက္ႏိုင္ဆံုး မပါ၀င္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္က အခ်င္းခ်င္းေဖးမ ထိန္းသိမ္းသင့္ပါတယ္။ ဒီလို ထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ သက္ဆိုင္သူေတြ အားလံုးပါ၀င္ကူညီျပီး တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မွဳ႔ရွိဖို႔လိုပါတယ္။
ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ေရာင္းခ်တဲ့သူေတြ၊ ငွားရမ္းေပးတဲ့သူေတြက လိုက္နာသင့္တဲ့ က်င့္၀တ္ေတြကို ျပဳစုေပးႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို ရွာေဖြသင့္ပါတယ္။ ဒါမွ ေရရွည္တည္တံ့ျပီး လူတိုင္းအတြက္ အစဥ္ေျပတဲ့ စီးပြားေရးအတြက္ နတ္လူသာဓုေခၚၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြထဲမွာ
(က) အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ေတြရွိသင့္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာေပၚလိုက္ၿပီးာစဥ္းစားလက္ခံေပးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ။ ။ အသံမစဲပဌာန္းနဲ႔ ဘြေႏၱာ။
(ခ) အသံအတိုးအက်ယ္ဘယ္ေလာက္ဖြင့္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ တိုက္တြန္းခ်က္ေတြပါ၀င္သင့္ပါတယ္။
(ဂ) ဘယ္လိုစာသားမ်ိဳး၊ သီခ်င္းမ်ိဳးဖြင့္သင့္ပါတယ္။ (အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမဲ့စာသားေတြ၊ ပဠိပကၡေတြေရွာင္ရွားသင့္တဲ့ စာသားေတြ) စသည္ျဖင့္ တိုက္တြန္းႏိုုးေဆာ္ႏိုင္ရင္ အရမ္းသင့္ေတာ္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာဆို ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ထြန္းကားခဲ့တာၾကာေနျပီမို႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ မစိမ္းခဲ့တဲ့အျပင္ ကိုယ္ေတြပါ တတက္တအားပါ၀င္ဆင္ႏြဲခဲ့ဖူး မိုက္ခြက္လုခဲ့ဖူးပါတယ္။ မိုက္ခြက္ရခဲ့ရင္လည္း မလြတ္တမ္း မနားတမ္းေျပာခဲ့တဲ့သူေတြကိုလည္း ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ကိုယ္အလွည့္ေရာက္ရင္လည္း ကိုုယ္စိတ္တိုင္းက် သီခ်င္းကို အက်ယ္ၾကီးဖြင့္ခဲ့တယ္။ တပုဒ္တည္းကိုပဲ အဖန္တလဲလဲဖြင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ လမ္းထဲက အသိတစ္ေယာက္ မေရာက္ေသးရင္လည္း ဒီေလာ္နဲ႔ပဲ ေအးေအးေဆးေဆးလွမ္းေခၚ၊ မိုက္ေလးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ လွမ္းေျပာျပီး သေဘာေခြ႔တဲ့အထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့ျပီး ဒီကိစၥေတြကလည္း ထမင္းစားေရေသာက္ ကိစၥေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သီတင္းကြ်တ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္ေတြမွာ စင္နဲ႔ကနားနဲ႔ထိုးျပီးခ်ိန္ေတြက အမ်ားဆံုးၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ ကာလပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ကို သေဘာက်ခဲ့ပါတယ္။ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့။
အခုေတာ့ အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနထိုင္မွဳ႔စနစ္ေတြ၊ ဓေလ့၊ စရိုက္ေတြေျပာင္းလဲခဲ့ပါျပီ။ အရင္က တလမ္းလံုးမေျပာနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြကို မသိေတာင္ မ်က္မွန္းတန္းမိခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ လူေနထူထပ္လာျပီး အေနစိပ္လာၾကပါျပီ။ ဆယ္ဂဏန္းအိမ္တန္းကေလးကေန တစ္တိုက္ထဲကို ဆယ္ခုထက္မကတဲ့ မိသားစုေတြ ေရာက္ရွိေနထိုင္ေနၾကပါျပီ။ တလမ္းသားတည္းမေျပာနဲ႔ တတိုက္တည္းေတာင္ မ်က္မွန္မတန္း မသိေတာ့တဲ့ အေျခအေနျဖစ္လာျပီး ခပ္တန္းတန္း ခပ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္လာပါျပီ။ ဒီအခါမွာ အရင္က ဓေလစရိုက္ေတြကို ေခတ္ကာလနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေျပာင္းလဲဖို႔လိုကို လိုလာပါျပီ။ အခုမွေရာက္လာသူေတြကလည္း ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ကို နားလည္မွဳ႔ရွိရမွာျဖစ္သလို၊ ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳသူေတြအေနနဲ႔လည္း စနစ္တက် ေကာင္းမြန္စြာ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိေအာင္ အသံုးခ်ျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္ကူညီရင္းနဲ႔ ရွဥ့္လည္း ေလ်ာက္သာ ပ်ားလဲစြဲသာ အေနအထားကို ဖန္တီးေပးဖို႔လိုပါတယ္။ သေဘာကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေကာင္းရွိမယ္ အခ်ိန္ၾကာေကာင္းၾကာႏိုင္မွာ ျဖစ္ေပ့မယ္ တေန႔ေရာက္ရွိသြားမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ယံုၾကည္ရင္း
ဥပေဒေၾကာင္းအရထက္ ေကာင္းမြန္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ဖန္တီးၾကဖို႔လိုပါတယ္။
ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းကို ေရာင္းခ်သူ၊ ငွားရမ္းသူ၊ သံုးစြဲသူ၊ ရပ္ကြက္အတြင္းေနထိုင္သူအားလံုုး ညွိႏိွဳင္းမွသာ ေကာင္းမြန္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုမွသည္.....က်င့္ဝတ္ညီ လူမ်ိဳးမွသည္ က်င့္ဝတ္ညီတိုင္းျပည္
အသံခ်ဲ႔စက္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ကန္႔ကြက္တာေတြ ဆန္႔က်င္တာေတြ ၾကားၾကားေနရတာ တျဖည္းျဖည့္းမ်ားျပီး က်ယ္ေလာင္လာေပမဲ့ ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳသူေတြ ငွားရမ္းေရာင္းခ်သူအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ တံု႔ျပန္မွဳေတြကိုေတာ့ ၾကားရဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတာၾကာပါျပီ။ ဒီထက္ကန္႔ကြက္သံေတြ ပိုမိုက်ယ္ေလာင္လာရင္ ဥပေဒေတြဘာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာရင္ အပ်က္အပ်က္နဲ႔ ႏွာေခါင္းေသြးထြက္ျပီး ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အသံခ်ဲ႔စက္ေတြကို ဘာသာေရးပြဲလမ္းေတြအျပင္ အလွဴ၊၊ မဂၤလာေဆာင္ သာေရး၊ နာေရးေတြမွာပါ အသံုးျပဳခဲ့တာၾကာပါျပီ။ အသံခ်ဲ႔ဆက္ေတြက ပြဲလမ္းသဘင္နဲ႔ သာေရး၊ နာေရးကိစၥေတြအတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုကိုလိုအပ္ပါတယ္။ တစ္ခုပဲ အလြန္အကြ်ဳံတလြဲမသံုးၾကဖို႔တိုက္တြန္းရင္း သံုးစြဲသူေတြကို စနစ္တက် နည္းမွန္လမ္းမွန္ လိုက္နာေဆာင္႐ြက္လာၾကဖို႔လိုပါတယ္။ ဥပေဒနဲ႔အေရးယူတယ္ဆိုတာက မရတဲ့အဆံုး ေနာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးမွသာ ေဆာင္ရြက္ရမဲ့ ကိစၥလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္မိပါတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က ထိန္းသိမ္းေပးရင္ တည့္မတ္ေပးရင္ ေကာင္းမြန္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ အဖြဲ့အစည္းေတြမွာ ဒီလိုအက်င့္ေကာင္း ဓေလ့ေကာင္းေတြနဲ႔ ထံုမႊန္းထားတက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔လည္း ေကာင္းမြန္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဝိုင္းဝန္းပူးေပါင္းႀကိဳးစားေဖၚထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တရားတေဘာင္ ဥပေဒကို မျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အတက္ႏိုင္ဆံုး မပါ၀င္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္က အခ်င္းခ်င္းေဖးမ ထိန္းသိမ္းသင့္ပါတယ္။ ဒီလို ထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ သက္ဆိုင္သူေတြ အားလံုးပါ၀င္ကူညီျပီး တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မွဳ႔ရွိဖို႔လိုပါတယ္။
ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ေရာင္းခ်တဲ့သူေတြ၊ ငွားရမ္းေပးတဲ့သူေတြက လိုက္နာသင့္တဲ့ က်င့္၀တ္ေတြကို ျပဳစုေပးႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို ရွာေဖြသင့္ပါတယ္။ ဒါမွ ေရရွည္တည္တံ့ျပီး လူတိုင္းအတြက္ အစဥ္ေျပတဲ့ စီးပြားေရးအတြက္ နတ္လူသာဓုေခၚၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြထဲမွာ
(က) အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ေတြရွိသင့္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာေပၚလိုက္ၿပီးာစဥ္းစားလက္ခံေပးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ။ ။ အသံမစဲပဌာန္းနဲ႔ ဘြေႏၱာ။
(ခ) အသံအတိုးအက်ယ္ဘယ္ေလာက္ဖြင့္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ တိုက္တြန္းခ်က္ေတြပါ၀င္သင့္ပါတယ္။
(ဂ) ဘယ္လိုစာသားမ်ိဳး၊ သီခ်င္းမ်ိဳးဖြင့္သင့္ပါတယ္။ (အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမဲ့စာသားေတြ၊ ပဠိပကၡေတြေရွာင္ရွားသင့္တဲ့ စာသားေတြ) စသည္ျဖင့္ တိုက္တြန္းႏိုုးေဆာ္ႏိုင္ရင္ အရမ္းသင့္ေတာ္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာဆို ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ထြန္းကားခဲ့တာၾကာေနျပီမို႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ မစိမ္းခဲ့တဲ့အျပင္ ကိုယ္ေတြပါ တတက္တအားပါ၀င္ဆင္ႏြဲခဲ့ဖူး မိုက္ခြက္လုခဲ့ဖူးပါတယ္။ မိုက္ခြက္ရခဲ့ရင္လည္း မလြတ္တမ္း မနားတမ္းေျပာခဲ့တဲ့သူေတြကိုလည္း ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ကိုယ္အလွည့္ေရာက္ရင္လည္း ကိုုယ္စိတ္တိုင္းက် သီခ်င္းကို အက်ယ္ၾကီးဖြင့္ခဲ့တယ္။ တပုဒ္တည္းကိုပဲ အဖန္တလဲလဲဖြင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ လမ္းထဲက အသိတစ္ေယာက္ မေရာက္ေသးရင္လည္း ဒီေလာ္နဲ႔ပဲ ေအးေအးေဆးေဆးလွမ္းေခၚ၊ မိုက္ေလးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ လွမ္းေျပာျပီး သေဘာေခြ႔တဲ့အထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့ျပီး ဒီကိစၥေတြကလည္း ထမင္းစားေရေသာက္ ကိစၥေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သီတင္းကြ်တ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္ေတြမွာ စင္နဲ႔ကနားနဲ႔ထိုးျပီးခ်ိန္ေတြက အမ်ားဆံုးၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ ကာလပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ကို သေဘာက်ခဲ့ပါတယ္။ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့။
အခုေတာ့ အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနထိုင္မွဳ႔စနစ္ေတြ၊ ဓေလ့၊ စရိုက္ေတြေျပာင္းလဲခဲ့ပါျပီ။ အရင္က တလမ္းလံုးမေျပာနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြကို မသိေတာင္ မ်က္မွန္းတန္းမိခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ လူေနထူထပ္လာျပီး အေနစိပ္လာၾကပါျပီ။ ဆယ္ဂဏန္းအိမ္တန္းကေလးကေန တစ္တိုက္ထဲကို ဆယ္ခုထက္မကတဲ့ မိသားစုေတြ ေရာက္ရွိေနထိုင္ေနၾကပါျပီ။ တလမ္းသားတည္းမေျပာနဲ႔ တတိုက္တည္းေတာင္ မ်က္မွန္မတန္း မသိေတာ့တဲ့ အေျခအေနျဖစ္လာျပီး ခပ္တန္းတန္း ခပ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္လာပါျပီ။ ဒီအခါမွာ အရင္က ဓေလစရိုက္ေတြကို ေခတ္ကာလနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေျပာင္းလဲဖို႔လိုကို လိုလာပါျပီ။ အခုမွေရာက္လာသူေတြကလည္း ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ကို နားလည္မွဳ႔ရွိရမွာျဖစ္သလို၊ ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳသူေတြအေနနဲ႔လည္း စနစ္တက် ေကာင္းမြန္စြာ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိေအာင္ အသံုးခ်ျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္ကူညီရင္းနဲ႔ ရွဥ့္လည္း ေလ်ာက္သာ ပ်ားလဲစြဲသာ အေနအထားကို ဖန္တီးေပးဖို႔လိုပါတယ္။ သေဘာကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေကာင္းရွိမယ္ အခ်ိန္ၾကာေကာင္းၾကာႏိုင္မွာ ျဖစ္ေပ့မယ္ တေန႔ေရာက္ရွိသြားမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ယံုၾကည္ရင္း
ဥပေဒေၾကာင္းအရထက္ ေကာင္းမြန္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ဖန္တီးၾကဖို႔လိုပါတယ္။
ေလာ္ယဥ္ေက်းမွဳ႔ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းကို ေရာင္းခ်သူ၊ ငွားရမ္းသူ၊ သံုးစြဲသူ၊ ရပ္ကြက္အတြင္းေနထိုင္သူအားလံုုး ညွိႏိွဳင္းမွသာ ေကာင္းမြန္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုမွသည္.....က်င့္ဝတ္ညီ လူမ်ိဳးမွသည္ က်င့္ဝတ္ညီတိုင္းျပည္
